
استانداردهای بینالمللی در حمل دام زنده
حمل دام زنده به کشورهای دیگر، یکی از پیچیدهترین و حساسترین انواع حملونقل بینالمللی است. رعایت استانداردهای بینالمللی نه تنها ضامن سلامت حیوانات در طول مسیر است، بلکه از بروز مشکلات قانونی در گمرکها و مرزها جلوگیری میکند. با توجه به اهمیت سلامت و امنیت دامها در طول حمل، آشنایی با قوانین جهانی و روشهای اصولی حملونقل میتواند نقش مهمی در موفقیت صادرات ایفا کند. همچنین شناخت چالشها و راهکارهای اجرایی در هر مرحله از حمل، به صادرکنندگان کمک میکند تا با اطمینان بیشتری وارد بازارهای جهانی شوند. شرکت جم کارگو (Jam Cargo) با تجربهای گسترده در زمینه صادرات و حمل دام زنده، آماده ارائه خدمات حرفهای در این حوزه است.
در این مقاله به مهمترین استانداردهای بینالمللی برای حمل دام زنده، الزامات قانونی و اسناد مورد نیاز خواهیم پرداخت.
اهمیت رعایت استانداردهای حمل دام زنده
ایجاد اعتبار برای صادرکننده در بازارهای جهانی
کاهش خسارتهای مالی و اداری
رعایت قوانین و مقررات کشورهای مقصد
جلوگیری از تلفات و آسیبهای ناشی از حملونقل
حفظ سلامت فیزیکی و روانی دامها
مهمترین استانداردهای بینالمللی در حمل دام زنده
الزامات سازمان جهانی بهداشت حیوانات (OIE): این سازمان، مهمترین مرجع در تعیین استانداردهای حمل دام است. نکاتی مانند سلامت دام، تغذیه مناسب، شرایط بهداشتی و کنترل بیماریها از جمله موارد مورد تأکید OIE هستند.
مقررات IATA برای حمل دام با هواپیما: انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (IATA) کتابچهای تحت عنوان Live Animals Regulations (LAR) دارد که تمام دستورالعملهای لازم برای حمل هوایی دام زنده را مشخص میکند.
شرایط بستهبندی و قفس مناسب: قفس یا جایگاه حمل دام باید از نظر ایمنی، تهویه، فضای مناسب برای حرکت و دسترسی به آب و غذا، مطابق با استانداردهای بینالمللی باشد.
صدور گواهیهای بهداشتی و دامپزشکی: قبل از حمل دام به کشورهای خارجی، صدور گواهی سلامت دام توسط سازمان دامپزشکی کشور مبدأ ضروری است. این گواهیها باید به تأیید مقامات بهداشت حیوانی کشور مقصد نیز برسند.
اسناد گمرکی و حملونقل بینالمللی: تمام مدارک مربوط به حمل بینالمللی مانند فاکتور رسمی، بارنامه، بیمهنامه و اسناد واردات باید دقیق و مطابق با استانداردهای تجارت بینالمللی تنظیم شود.

